اهدف طرح
- تامین نیازهای آبی دراز مدت شهرهای قم، سلفچگان، نیمور، محلات، خمین، گلپایگان و خوانسار از منابع آب سرشاخههای دز تنها راهحل قابل پیشبینی برای جبران كمبودهای روزافزون آب شهرهایی است كه از رشد جمعیت سریعی برخوردار میباشند.
- با توجه به لزوم اجرای ساختمان تاسیسات گسترده و تونلهای بلند انتقال آب حوزه دز به حوزه شهرهای مورد نظر، هزینه سرمایه گذاری بالا خواهد بود. لذا در مطالعات طرح مذكور سعی گردیده كه بررسیها تنها به منظور تامین نیازهای پیشبینی شده در سال 1400 (سال طرح) محدود نگردد، بلكه تاسیسات پیشنهادی به نحوی باشد كه امكان توسعه انتقال آب با استفاده از تاسیسات قبلی برای تامین نیازهای شرب تا افق سال 1420 مقدور باشد.
- تامین راهحلی برای مسئله آبیاری دشتگلپایگان در آینده، یعنی در زمانی كه مخزن سد موجود گلپایگان از رسوبات پرگردد، در این صورت با افزایش سد كوچری میتوان آب رودخانه قمرود را در سد كوچری ذخیره و این مشكل را برطرف نمود.
- با انتقال آب سرشاخههای دز به شهرهای ایران مركزی و مصرف آن برای شرب میتوان حدود 60 تا 70 درصد آن را مجدداً از سفره آب زیرزمینی استخراج و مورد استفاده برای كشاورزی قرار داد.
- درآمدهای دولتی در اثر اجرای طرح (مالیات و بیمه).
- ایجاد اشتغال (موقت و مستمر) در دوره اجرا، بهره برداری و از طریق اجرای طرحهای مكمل جنبی.
کلیات طرح :
بند انحرافی و کانال چشمه سرداب حدوداً در 60 کیلومتری جنوب غربی شهرستان الیگودرز واقع شده اند که دسترسی به آن از طریق جاده شول آباد (جنوب الیگودرز) امکانپذیر می باشد.
رودخانه چشمه سرداب از سرشاخه های حوزه آبریز رودخانه بختیاری می باشد که با توجه به قرار گرفتن حوزه آبریز در میان ارتفاعات نسبتاً بلند رشته کوههای زاگرس ، نواحی مختلف این حوزه در طبقه بندی های گوناگون اقلیمی ، عمدتاً بین نیمه مرطوب یا مرطوب سرد در نواحی غربی ، تا نیمه خشک سرد نواحی شرقی متغیر است.
هدف از احداث سازه مذکور هدایت آب از رودخانه چشمه سرداب به بند دره لکو می باشد. تا برای تأمین آب شرب شهرهای خوانسار ، گلپایگان ، خمین ، محلات، سلفچگان و قم استفاده شود.